Maandagochtend

Marieke Filius

Maandagochtend half negen, onderweg naar de wachtkamer om een nieuwe patiënt op te halen.  Een man, die eruit ziet zoals ik verwacht had, staat op na het roepen van zijn naam. Op deze vroege morgen probeer ik zo fris mogelijk over te komen en met een vriendelijke lach wil ik meneer een hand geven. De man weigert. Hij geeft aan dat hij uit culturele overwegingen vrouwen geen hand geeft.

Hier ben ik niet op berekend en een beetje gefrustreerd loop ik zwijgzaam met de man naar de behandelstoel. Ondertussen pieker ik over de onverwachte situatie: Wat denkt die man wel niet? We zijn toch in Nederland? Hij past zich maar aan!
Ik besluit deze monistische gedachte toch maar van mij af te zetten. De patiënt zal zich waarschijnlijk gediscrimineerd voelen als ik laat blijken dat ik zijn gewoonte niet accepteer. Bovendien heeft iedereen zijn cultuur en gewoontes en daar moet iedereen maar mee leren leven…

Bij de behandelstoel aangekomen voelt dit toch niet helemaal goed. Begrijpen doe ik de man niet en daardoor ben ik nog steeds een beetje geïrriteerd. Ik merk op dat ik de man ook niet de kans heb gegeven om de achtergrond van zijn gewoonte uit te leggen. Door mijn angst om de man te discrimineren, discrimineer ik juist: ik erken dat hij anders is, zonder dat ik hem probeer te begrijpen, en behandel hem daardoor ook  anders. Elkaar niet proberen te begrijpen en domweg elkaars gewoontes ‘accepteren’ zorgt juist voor wederzijdse irritatie.

Daarom besluit ik te vragen naar de reden van de man om mij geen hand te geven. Op deze manier kan ik de man misschien beter begrijpen. Dit betekent niet dat we alles van elkaar hoeven te accepteren maar we kunnen beide onze grenzen aangeven en hier uitleg bij geven.
‘In mijn cultuur is het ongebruikelijk om aan andermans vrouw te zitten, ik doe dit uit respect voor jouw man…’ antwoordt  hij. Dit vind ik eigenlijk heel erg lief, dit kan ik best accepteren.

Nadat de patiënt de behandelkamer heeft verlaten ruim ik, samen met mijn medestudent, alle spullen op. ‘Wat een aardige man was dat!’ ‘Ja, echt een fijne patiënt voor de maandagochtend!’

Advertisements

2 thoughts on “Maandagochtend

  1. Tessa says:

    Goed dat je er naar gevraagd hebt. En Marco mag dankbaar zijn voor het respect.

  2. Jerrel says:

    Leuk stuk Marieke! Denk dat ik vanaf nu vrouwen ook geen hand meer ga geven, wat jij Rolf?

En wat denk jij?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Advertisements
%d bloggers like this: