Note to future self

Madelein van der Stouwe

Toen ik vijftien jaar was schreef ik een brief aan mijn veertigjarige zelf. Dat leek me nodig, gezien de deplorabele toestand waarin ik vele veertigjarige vrouwen in ons land zag verkeren. Hoewel we ondertussen nog maar acht jaar verder zijn, leek een tussentijdse evaluatie me zo gek nog niet. Co-assistenten zijn elke week verplicht te vertellen ‘hoe ze nou zelf vinden dat het gaat’ en ‘welke verbeterpunten ze bij zichzelf opmerken’. Tot vervelens toe. Evaluatie op een ander punt kan een welkome afwisseling zijn, en komt misschien van pas in deze tijd van goede voornemens.

In mijn brief komt een lijstje met nooit te dragen kledingstukken voor. Vaak gezien bij volwassen vrouwen, maar door mij destijds bij voorbaat uitgesloten. Verboden items zijn onder andere:

1. Windjacks
2. De praktische zwarte laars, met middelhoge hak en non-descripte neus, die (o wat handig!) in principe bij alle kleding past en door een heel legioen Nederlandse vrouwen gedragen wordt (waarop zij dan alsnog niet echt elegant kunnen lopen en de hak vaak scheef staat zodat je bij elke stap die ze zetten bang bent dat hij af zal breken en je zodoende met het zweet in de handen en geknepen billetjes half-angstig, half-geërgerd staat te kijken)
3. Praktische korte kapsels
4. 7/8 broeken

Met de kennis van nu ben ik persoonlijk geneigd om toe te voegen: geen Uggs en geen Birkenstocks. Youp had in zijn oudejaarsconference nog iets leuks over rugzakjes op de (geile) Groninger kerstmarkt: kan integraal in deze lijst worden opgenomen. Zeker, een windjack is fijn in de regen, kort haar kan geweldig staan en Birkenstocks kunnen een uitkomst zijn op safari. Toch lijkt het algemene beeld me duidelijk. Ik ben geen liefhebber van keuzes die gebaseerd zijn op het feit ‘dat het zo lekker makkelijk is’. Want er ligt een grijs gebied tussen gemakkelijk een gemakzuchtig. Een vijftienjarige ik wilde haar future self graag voor mogelijke misstappen behoeden.

Herhaaldelijke keuzes voor het praktische vind ik getuigen van weinig consideratie voor de mensen om je heen. Ernstiger nog; wat hiermee wordt uitgestraald komt neer op romantische desinteresse. Het lijkt erop dat je weinig zin hebt om moeite te doen voor de ander, en geen inspanning wilt leveren om je van je beste kant te laten zien. Immers: anderen moeten je maar nemen zoals je bent. En je vriend of vriendin moet dat blijkbaar in het bijzonder.

Natuurlijk is het fijn om met iemand samen te zijn bij je ‘helemaal jezelf kunt zijn’, maar als dat inhoudt dat de ander jou alleen nog ziet in één of ander aftands, grauwverwassen huispak met een spaghettivlek hier en daar, dan moet je je misschien toch afvragen of je niet een tikkeltje doorschiet met dit motto. Mijns inziens is elke relatie gebaat bij enige bereidheid af en toe iets leuks voor de ander aan te trekken. (Wat ‘iets leuks’ dan is, is uiteraard in the eye of the beholder, maar ik denk dat we het er over eens kunnen zijn dat een windjack niet in deze categorie valt. Hetzelfde geldt voor het spaghetti-huispak.)

Een beetje inzet voor je geliefde is altijd waardevol, ook als het gaat om aandacht voor je uiterlijk. Uiterlijke verzorging wordt vaak afgedaan als onbelangrijk en oppervlakkig, en zo gauw terzijde geschoven. Dit gebeurt te vaak en te makkelijk naar mijn mening. Helena Rubinstein, de half-Poolse, half-Amerikaanse vrouw die van haar in 1902 opgerichte cosmetica imperium een blijvend succes wist te maken, scheef in één van haar boeken:

“Old fashioned people may protest and bewail the modern preoccupation in the cultivation of beauty as a manifestation of the laxness of the times. But I shall continue to regard it as a duty, and a virtue, as well as a distinct pleasure.”

Het is jammer dat we geen vriendinnen meer kunnen worden. Natuurlijk; niet iedereen vindt persoonlijke verzorging even belangrijk, niet iedereen is even mooi en niet iedereen heeft hetzelfde talent om er het beste van te maken. Toch zit er ook wat in dit standpunt van diezelfde Helena Rubinstein: “There are no ugly women, only lazy ones.”

Advertisements

4 thoughts on “Note to future self

  1. Marieke says:

    Bij het lezen van je stuk dacht ik ‘typisch Madelein!’: Met je hakjes aan door Berlijn. Erg leuk en elegant. Toch was ik blij dat ik er niet op hoefde te lopen.
    Je punt is duidelijk en ik ben het met je eens. Soms kies ik echter toch voor een ‘chill-broek’ (wellicht zonder spaghettivlek) in plaats van een strakke spijkerbroek. Ook kan ik mij nog herinneren dat jij zo te spreken was over je warme snowboots die je het jaar daarvoor had meegebracht naar Berlijn.

  2. Haha, dat klopt: alles met mate! En ik heb ook een chill broek 😉 (Volgens mij is Job de enige persoon die dat niet heeft. O nee; Rolf ook niet. Maar dat terzijde.)

  3. heide89 says:

    Daarom krijgt een jarige Job een trainingsbroek voor zijn verjaardag, en die gaat hij dragen ook. Maar leuk stuk! Alleen.. Maak jij je echt mooi voor een ander? Ik doe dat, als ik dat al doe (en het lukt), toch vooral voor mezelf, en volgens mij velen met mij.

  4. Kees Fluitman says:

    leuk stukje 🙂
    Al vind ik zelf veel schoonheidsmiddelen overbodig. Ik associeer ‘t met een Ben-je-nog-niet-mooi-genoeg-gevoel en vaak vind ik het juist lelijk.

En wat denk jij?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Advertisements
%d bloggers like this: