In de voetballerij duurt eerlijkheid het kortst

“Ik heb op dit moment geen betere”, verklaarde Dick Advocaat vorig seizoen over het opstellen van het centrale duo Derijck en Marcelo. En over het slachtofferen van topscorer Aron Jóhansson zei hij onlangs: “Wat hij niet goed doet? Je kunt beter vragen wat hij wel goed doet. Weinig. En daarom gaat hij eruit.”

Is Advocaat een eerlijk man? Dat zeker. Hij draait er niet omheen. Als ’t slecht is, is ’t slecht. Ja toch? Wim Kieft roemt Advocaat daarvoor in zijn column in De Telegraaf: “Als je ziet hoe hij nu met alle randverschijnselen en randfiguren in de voetballerij omgaat, dat is een ware verademing. Hij is leuk, zegt wat hij denkt en is eerlijk.”

Maar, eerlijk is eerlijk, een goede voetbaltrainer is niet eerlijk.

Wel tegen z’n spelers, in de meeste gevallen. Binnenskamers. Maar niet in de media. Een goede voetbaltrainer heeft namelijk maar één belang, en dat is het belang van de club.

Neem Mike van der Hoorn. Het begint er toch steeds meer op te lijken dat er maar één label op zijn transfer te plakken valt: miskoop. Maar zou ’t verstandig zijn van Frank de Boer, in zijn rol als trainer van Ajax, om dat te bevestigen? Dat lijkt me niet. Al vindt hij van wel, hij behartigt de belangen van Ajax. Als hij hem als miskoop betitelt, is dat pure kapitaalsvernietiging. Frank de Boer kan zoiets gelukkig met een stalen gezicht pareren. “Nee hoor, ik heb nog alle vertrouwen in Van der Hoorn. Hij is pas 21, hij kan nog stappen maken. We hebben hem ook niet direct als basisspeler gehaald.”

In oktober speelde Ajax voor de beker tegen ASWH, een hoofdklasser uit Hendrik-Ido-Ambacht. Vooraf zei Frank de Boer “dat Ajax moet waken voor onderschatting, omdat er veel voetbalgogme in die ploeg zit”. Is-ie dan helemaal eerlijk? Niet echt, ook De Boer weet dat Ajax die wedstrijd wel wint. Maar slim is ’t wel. Zijn spelers zullen misschien nét wat scherper aan de aftrap verschijnen.

Dick Advocaat kiest als trainer voor een andere strategie. Bij het minste of geringste spreekt hij zich eerlijk uit. Over de PSV-defensie bijvoorbeeld, afgelopen seizoen. Die maakte hij geregeld met de grond gelijk. Aan de mensen die die eerlijkheid vorig seizoen als ‘bewonderenswaardig’ bestempelden, wil ik vragen: denk je dat hij PSV, zijn werkgever, een grotere dienst bewijst door realistisch te stellen dat zijn verdediging er niks van kan, of door naïef te geloven dat ze zeker wel kwaliteiten hebben?

Als trainer ben je een realist, geen idealist. Je wordt niet aangenomen om de waarheid na te streven. Dat PSV een slechte defensie had vorig seizoen, is iets voor journalisten om te schrijven, of de analisten op televisie om te roepen. Je wordt aangenomen om je team zo goed mogelijk te laten presteren. Met of zonder goede verdedigingslinie.

Bovendien ligt het gevaar van een self-fulfilling prophecy op de loer: een zichzelf waarmakende voorspelling. Als een grote krant bijvoorbeeld schrijft dat de koers van een aandeel gaat stijgen (al is dit helemaal nergens op gebaseerd) dan zal die koers ook stijgen. Ik sluit niet uit dat dit bij de PSV-defensie ook een rol speelde. Hoe vaker Advocaat zijn verdedigers afschilderde als een stelletje houthakkers, hoe meer hun vertrouwen afbrokkelde en hoe meer ze op een stelletje houthakkers begonnen te lijken.

Advocaat heeft er kennelijk weinig van geleerd. Twee weken geleden verkondigde hij dat topscorer Jóhansson er, vrij vertaald, eigenlijk niet zo heel veel van kan. Waar of niet, dat roep je niet als trainer. Niet als je je club zo goed mogelijk wilt dienen.

Naar de oorzaak van zijn prestatie-dwarsbomende eerlijkheid is het gissen. Ik heb wel een vermoeden. Het imago van Advocaat in Nederland was jarenlang niet om over naar huis te schrijven. Na de wissel van Arjen Robben tijdens het EK 2004 werd hij verguisd. In een artikel op VI.nl uit 2004 stond: “Als ik naar de wc ga, neem ik mijn blocnote mee. Ga ik uittekenen hoe de poppetjes tegenover elkaar staan.”

Ik kan er niet meer van maken dan dat Advocaat bezig is aan een charmeoffensief, een laatste poging om in sociaal opzicht stemmen voor zich te winnen. Dat zoiets ten koste moet gaan van de teams waar hij werkzaam is, dat zij zo. Als trainer heeft hij, met zijn prestaties als trainer van zowel club als land, al genoeg krediet opgebouwd. Waardering, dat miste nog op zijn CV. Wordt aan gewerkt.

Als hoofdtrainer krijg je de portefeuille ‘liegen’ er nou eenmaal bij, ook Dick Advocaat. In de voetballerij duurt eerlijkheid namelijk het kortst.

En wat denk jij?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: